concert_in_cothen_2020-2021001004.jpg
concert_in_cothen_2020-2021010004.gif
concert_in_cothen_2020-2021010003.gif
Concert in Cothen
Concerten
Bezoekersinformatie
Meer over CiC
Contact
Geschiedenis
Foto's
Sponsoren en links
© 2020, Concert in Cothen
Indien u onze nieuwsbrief of jaarprogramma nog niet ontvangt, kunt u die aanvragen door een e-mail te sturen.
info@concertincothen.nl
Steun is altijd welkom op
IBAN: NL53 RABO 0312 3128 14 t.n.v. A. Bosman, Odijk
22 november 2020 - Bach
Goldberg variaties en John Cage – 4’33’’
concert_in_cothen_2020-2021010002.jpg
concert_in_cothen_2020-2021010001.jpg
Wat zou het mooi zijn als de Clavier übung bestehend in Einer ARIA mit verschiedenen Veränderungen vors Clavecimbal mit 2 Manualen. Denen Liebhabern zur Gemüts-Ergetzung verfertiget von JOHANN SEBASTIAN BACH in Cothen uitgevoerd zou kunnen worden.

Meestal noemen we dit muziekstuk de ‘Goldbergvariaties’, BWV 988. Goldberg was een jonge klavecinist, die deze stukken voor de Russische gezant in Saksen moest spelen als deze niet kon slapen. Het verhaal heeft al een lang leven, maar de waarheid daarvan is nooit aangetoond.
Het thema van de variaties (de aria) is een sarabande in twee delen, waarvan de bas en de harmonische structuur in al de dertig variaties behouden blijven. De variaties zijn geordend in groepjes van drie, waarvan de derde steeds een canon is. De intervallen waarop de canon inzet worden steeds groter, van de priem (unisono) tot en met de none. De dertigste variatie is een quodlibet (wat men belieft) met de melodieën van ‘Ich bin solang nicht bei dir g’west’ en ‘Kraut und Raben haben mich vertrieben’. De andere delen zijn toccata’s en dansvormen.

Maar ja, de variaties worden meestal gespeeld op piano. En piano kan niet in het kleine kerkje. De voorste twee rijen zouden nog de noten kunnen onderscheiden, maar al wie daarachter zit zal dat, vooral bij de wat snellere delen, niet lukken. En trouwens, de Fazioli 3.08 vleugel krijgen we de kerk niet in; te groot voor de deur.

Maar niet alleen wij dromen van zo’n uitvoering; veel musici hebben dat gedaan en daarbij de muziek naar hun hand gezet.

De herinterpretatie van Gustavo Trujillo spant de kroon. Hij herschreef het werk voor gemend koor. Het is een ander werk geworden.
Herkenbaarder zijn de vele arrangementen, waarin de noten, zoals Bach die heeft opgeschreven (voor twee manualen), verdeeld zijn over verschillende instrumenten.
Een bekende uitvoering is die voor strijktrio, een bewerking van Dmitry Sitkovetsky, die op het moment van schrijven in de ban was van de opnamen van Glenn Gould. Het is io.a. n 2015 gespeeld door ‘Janine Jansen and Friends’ in haar Kamermuziek Festival in Utrecht.

Omdat ze alle deelnemers in dat jaar vroeg iets met de Goldbergvariaties te doen heeft het toen optredende blofluitquintet ‘Seldom Sene’ ook een bewerking gemaakt, gespeeld en op CD vastgelegd.
Of de bewerking voor rietquintet zoals Calefax Reed Quintet die heeft gemaakt en uitgevoerd? Of de uitvoering op orgel?

Voor allemaal is wat te zeggen, zangerige delen laten zich op blaasinstrumenten goed spelen. Snelle delen leveren dan toch wat problemen op. Het puntige van het klavecimbel hoor je wel terug in de rietinstrumenten, maar de nuance van de piano komt niet terug.
Laten we het maar bij een droom laten.

Al zijn we wel nieuwsgierig naar uw ervaringen en meningen over al die diverse mogelijkheden.

Er is een gedroomde toegift. En één die ook werkelijk gespeeld kan worden op de piano in de kerk, zonder problemen met de akoestiek. Stel voor, de vleugel staat op zijn plaats, de pianist treed naar voren. Opent de klep van met manuaal, legt zijn handen op de toetsen en blijft 4 minuten een 33 seconden zitten, zonder een noot te spelen. Wat te horen is zijn de kuchjes, het geritsel van wat papier, het fluiten van de vogeltjes buiten, het kraken van de pianokruk, het suizen van de wind. Als de tijd verstreken is staat de pianist op en vertrekt.
Het muziekstuk is geschreven door John Cage in 1952 omdat hij vond dat alle geluid muziek is, ook de toevallige geluiden om ons heen. En ook gemaakt om te voelen hoe lang 4’33” wel is als we aan onze eigen gedachten zijn overgelaten.
Zou het voor een kerkje zoals het onze zijn gemaakt?

Als u denkt dat het een grapje is? Er zijn bewerkingen voor koor en voor orkest en op de CD van de week van Radio 4 van eind oktober dit jaar is het stuk als één na laatste track opgenomen, zonder bijgeluiden. Die moet u daarbij nog zelf maken.

7 november:
Heren, Dat hebben jullie weer leuk gedaan! Hartelijke groet,
Herman

12 november:
Tja, zwijgende komposities, net als 100% witte schilderijen, het gaat toch vrij snel vervelen. Fantaseerproza over nooit gegeven concerten is dan toch iets amusanter. Komplimenten.
Toon