concert_in_cothen_2020-2021001004.jpg
concert_in_cothen_2020-2021009004.gif
concert_in_cothen_2020-2021009003.gif
Concert in Cothen
Concerten
Bezoekersinformatie
Meer over CiC
Contact
Geschiedenis
Foto's
Sponsoren en links
© 2020, Concert in Cothen
Indien u onze nieuwsbrief of jaarprogramma nog niet ontvangt, kunt u die aanvragen door een e-mail te sturen.
info@concertincothen.nl
Steun is altijd welkom op
IBAN: NL53 RABO 0312 3128 14 t.n.v. A. Bosman, Odijk
18 oktober 2020 - Ensemble Sporadica - Triangelconcert in CiC-groot, door D. Rei-Eck.
Op 18 oktober gaat eindelijk een lang gekoesterde wens van Ab Bosman, een van de CiC-organisatoren in vervulling: de uitvoering van het imaginaire Triangel-concert in CiC-groot !

Het verrassende gelegenheidsensemble SPORADICA bestaat uit: D. Rei-Eck, triangels (Duitsland), Anilza Tronkjii, panfluit (Roemenië), Gait Spint, didgeridoo (Ned.) en Hekkel Klangmans, mondharp (Ned.) Een toegekende (!) Europese subsidie maakte het mogelijk dat de musici op een pittoreske locatie in Moresnet het stuk konden instuderen.

Het hoofdwerk van dit programma is het Triangel-concert, (bij voorkeur contra kloksgewijs gespeeld) bestaat uit 4 delen en vult het programma voor de pauze geheel. Het is geïnspireerd op de Bauhausgedachte van begin vorige eeuw: “Heute verdrängt das Gestern und überall ausbrechender Erneuerungswille”, zoals Hannes Meijer het in 1926 verwoordde. Er wacht u Entartete Musik!
De triangels worden dan weer subtiel, (met haakpen) dan weer forte (met sleg) door Dritte aangeslagen.

Het eerste deel, op minitriangel, is nog lief te noemen. Het tweede deel, op mediumtriangel, maakt de weg vrij voor de maxitriangel, het derde deel. Daarna zullen de klanken via het vierde deel, de zgn. sluis, de kerk verlaten. Een akoustisch Gesamtkunstwerk! Let vooral op de zgn. medium messing triangel. Johannes Itten van het Bauhaus verordonneerde destijds reeds dat de driehoek geel van kleur moest zijn.

Over de triangel zelf is weinig bekend. Grafvondsten uit de ijzertijd laten al een metalen driehoekige vorm met touwtje zien. Waarschijnlijk kinderspeelgoed (vergelijk met de hoepel) of ritueel instrument? In het oude Griekenland schijnt overigens de basis gelegd te zijn voor de zgn. Pythagoras-triangel zo wijzen opgravingen nabij het Parthenon uit. In de loop der jaren ontwikkelde het bescheiden instrument zich min of meer tot “bijvangst” voor slagwerkers in het symfonieorkest. Met dit werk, gecomponeerd door de bespeelster zelf, verovert dit instrument hopelijk alsnog een prominente plaats op het concertpodium.

Na de pauze brengt de Roemeense Anilza Tronkjii ons met haar panfluit door subtiele embouchure en schuivende ademhalingstechniek in een ongetwijfeld herkenbare weemoedige stemming. Gait Spint laat met zijn knotwilghouten didgeridoo een heel ander klankpatroon, doordringende klanken door de kerk zweven, die u onwillekeurig met een ander werelddeel associeert. Voor het bespelen van dit langwerpige rondhouten instrument is een bijzondere ademhalingstechniek vereist, de zgn. circulaire.

Heel anders dan bij de panfluit! Hekkel Klangmans heeft met zijn diverse mondharpen geen speciale ademhalingstechniek nodig, wel een grote klankkast! Hier zijn aantokkelen, vingersnelheid en vorming van voldoende resonantieruimte van belang. Een (letterlijk!) grote borst opzetten is van eminent belang voor het creëren van volume. Een groot verschil met de concertharp met zijn houten klankkast! Van de mondharp of lamellophone zijn trouwens exemplaren uit de 3e eeuw voor Christus gevonden in China, waar het waarschijnlijk een instrument van de lagere sociale klasse is geweest. De triangel komt, bijna aan het slot van dit imaginaire concert, nog met korte demonstratiemelodietjes in verschillende gedaanten terug: de trapeziumtriangel, de Pythagorastriangel, de ongelijkbenige triangel en -verrassing!- een zeldzame carrétriangel.

Tot slot sluiten we het concert gezamenlijk zoemend af met onze CiCtune “Neemt mij in der Hand”, waarover het eerste concert ging. Daarvoor pakt u uw kazoo (of kammetje met vloeipapiertje) en speelt samen met de musici deze reeds zo bij Concert in Cothen ingeburgerde melodie. Ditmaal een concert zonder zang, want zoals de componist Howard Shore zei: “Ik fluister niet met woorden maar met muzieknoten”. Aanvang van dit imaginaire concert: 13.00 uur. De toegangsprijs is “om niet”, het echte kopje koffie of thee met koekje in de pauze zet u zelf !

Met muzikale groet, Ab Bosman, mede namens Jaco Rus en Joost Zwaan

Uw reacties zien we graag, mail naar info@concertincothen.nl
concert_in_cothen_2020-2021009002.jpg
concert_in_cothen_2020-2021009001.gif
29 september:

Super,
Ik zie er nu al naar uit!
In de mind is alles mogelijk!
Weet zeker dat het genieten wordt!
m.vr.gr.
Klaas Feenstra.

2 oktober:

Vrijdagmorgen 2 oktober belde een medewerkster van RTV Utrecht naar Ab Bosman. Zij wilde meer weten over het imaginaire concert van het Sporadica- ensemble op 20 oktober. Zij stelde zich voor dat het publiek toch naar een vorm van een concert kwam! En wie weet was dat een mooi item voor een tv-opname.....Dat gaat dus niet door, maar als CiC in de toekomst iets bijzonders ging doen is er van hun kant zeker interesse.

18 oktober:

Onze gedachten naar aanleiding van het triangel concert.
Wij hebben genoten van uw triangel concert.
De kleinste triangel klonk ons een beetje vals in de oren.
Wij raden u aan om meer te oefenen met publiek, minder sporadisch dus.
Misschien is Overvecht een mogelijkhied.
We zullen dan ook zeer beslist aanwezig zijn bij deze tweede uitvoering.
De inleiding was zoals gebruikelijk weer fantastisch, duidelijk goed te begrijpen poetisch bijna
Carel Teunissen en Marian van Royen.


19 oktober: Recentie van het concert door de heer ten Balk:

Gadegeslagen door twee nauwkeurig tellende BOA's betrad ik verwachtingsvol met 29 andere trouwe doch vandaag fictieve bezoekers het zo pittoresk gelegen kerkje aan de Brink te Cothen.
Crowd-management door de organisatoren was gezien de geringe opkomst niet nodig, de zitplaatsen waren met een blauw programma aangegeven.
Het programma op de site beloofde een bijzonder concert door het voor mij nog onbekende ensemble Sporadica.
Het aangekondigde triangelconcert in CiC-groot was het alleen al waard de reis naar Cothen te maken.

Groot was dan ook de teleurstelling voor ons 30tal geprivilegieerde toehoorders toen voorafgaand aan het concert medegedeeld werd dat het spektakelstuk van dat concert, de slag met de sleg in het vierde deel, door een blessure van Dritte,de slagwerkster, niet door kon gaan.
Bij een laatste repetitie in Moresnet is de sleg uit haar handen geschoten en verdwenen met onbekende bestemming. (Misschien verdwenen in de Bermuda-driehoek merkte mijn buurman op 1,5 meter op) Maanden van intensieve fysieke begeleiding door een personal coach bleken in een slag tevergeefs. Een geluk bij een (misschien) ongeluk was wel dat het niet in de kerk gebeurde, uit voorzorg was het middenpad al vrijgehouden.
Het inderhaast ingestudeerde vervangende deel (met plexiglazen geo-diehoek) bleek helaas geen volwaardig alternatief.
Na de fictieve pauze, waarin u het door uzelf thuis vervaardigde kopje thee of koffie met versnapering nuttigde betoverde Anilzo ons met haar panfluiten. Zij liet ons de magische vertolkingen door Gheorghe Zamfir (wie had zijn platen niet?) moeiteloos vergeten!
De didgeridoo, bespeeld door Gait, bracht ons met nummers als GoGoDidgeridododo en Burning Sand (een ode aan het zo bekende lied Brandend zand van Anneke Grönloh) in een meer aardse sfeer.

Uiterste concentratie en stilte waren vereist voor de mondharp. Hekkel wist geconcentreerd spelend bij ons een gevoelige snaar te raken. Een prestatie van formaat, wat een techniek! Jammer dat de duimpiano, toch een in technisch opzicht verwant instrument niet mocht klinken.
De demonstratie van verschillende triangels bleek helaas een beetje een allegaartje te zijn, zelfs de (hoe bestaat het) carré-triangel kreeg ons toehoorders niet op de banken van enthousiasme.

Ook het slot, het samenspel op de CiC-tune “Neemt mij in der hand” met kazoo en “kam-met-vloeitje” viel tegen. Niet eens virtueel, doch doordat velen hun dhz-instrument niet zo snel konden vinden in tas of jaszak en zeker thuis niet geoefend hadden.
Al met al verlieten we via de aangewezen route met muzikaal-gemengde gevoelens geordend de kerk, een imaginerende ervaring rijker.

N.O. ten Balk, im.

Naschrift: ik mocht bij wijze van uitzondering bij de niet-echte nazit ten huize van een der organisatoren zijn. Daar vertelde Gait dat zijn didgeridoo wellicht in de categorie roofkunst valt. Het Fries museum in Leeuwarden claimt het oude wilgenhouten erfstuk.
“Ammenooitniet”, zei Gait, heb ik het daarvoor jarenlang beschermd tegen houtworm? Ik stook hem nog liever a-virtueel op en ga midwinterhoorn blazen!